grabe kanina... sobra... pagod ng alang ginagawa... nakaupo kami ng himig dun sa recording studio ng GMA... call time 8... alang nangyari... 3 o`clock nung pumasok kami mismo sa studio... ilang oras ang nasayang diba?? and ang naisip ko lan nun... ansaya ko kapag nakabalik na tau sa school!! sobra!!
came back to school... good news!! 16 ang bagsak sa chem... and sobrang dama kong isa ako dun... plus math... iniisip ko.. pano akong papasa dun diba?? so masmalamang din na bagsak ako dun... not to mention bio... na inaffirm na ni mam obliugar na ako lan ang bagsak na girl sa buong klase... ahem... ito ang kanyang mga comforting words... "ok lang naman bumagsak ehh... " ahem... d nga?? ... so basically... when we came back to school... ala na kong maisip na dahilan para ngumiti... himig?? sus pagod ang dala... oo may saya... pero nakakafrustrate na rin... academics... duhhh??? i laid it all out... di ako toh... nagiging pagaya na ko... and i know the things that i have to let go of... himig?... chat? ang hirap... un lang ung mga bagay na nakakapagpasaya sakin... though hindi lubusan ung saya... family?? eto... namromroblema ako... paano kapag nalaman na nila na may bagsak ako?? oh noh!! lovelife?? asa... labo nun!! di di n ako makangiti dahil dun... plus pa ung nangyari nung carol fest... hai. naku... you guys be the judge of it all...
the horrible part pa is that... ung mga bagay na nakakapagpasaya sakin... nagbabackfire... un na din ung mga bagay na naging dahilan ng sadness ko ....
"cast all your anxiety on Him because He cares for you." 1Peter 5:7...
