destinations

pretentious

2005-02-17T21:33:00.000+08:00

ok... hi... i guess i'm back in the loo... currently am gaining more strength and courage to accept... and so i remember my prayer... "Lord... please give me the strength to change things i can change, courage to accept thing i can't... and wisdom to know the difference of the two..." haiii... ok... he's out of my life... that's the truth... i mean, no more contact... asa ka naman na itext ako nun... chat? ala na siyang dahilan para magchat!... so basically... ala... ala... and i miss him terribly... but this, i guess are how things are supposed to go... he loves her, she loves him... and ako? ala... he could manage without me... why nid an ate when you could have a sis... and ayon sa kania... mahal nia xa... dahil naparamdam nia na espesyal xa... and etc... etc...--are you foolowin me so far??-- anyway... so isip ko... naparamdam nia? ok... and everything i did before... was nothing! d ko naparamdam! pero mahal ko xa... d ko naparamdam... then again... ala na kong magagwa... ala talaga eh... ate... ate... ate...

haiii... imagine yourself being a kid... in a huge toy store... you look around... and andami mong gustong bilhin... you can't make up your mind... tapos... sabi pa ng papa mo... isa lang... so hanap ka naman... napatingala ka... and there on the top shelf is the toy you want... it wasn't something so elegant... not something many kids want... and yet you want it... you're just so mystefied by it, for whatever reason you don't know... you try to reach it... and duh... you're a small kid... you can't possibly reach it... nakatitig ka lang... you kept jumping and jumping... your legs strarted to tire, you were calling for the toy... as if it'll come down to you... and since it was a big shop... the workers can't even hear your small plea... you were about to give up... but no... you shook the shelf with all the strength your young arms could give... to your surprise it moved a bit... you thought come on... a little more... you shook it more... it came nearer the edge... a little more... come on... please... then your father came... saying... hoi, pag nahulog yan masisira lang... let go... your dad tugged you off... you turned away with tears... then you see another little girl she was currently playing with her own toy... so you thought, maybe when i go back that toy will still be there, this girl won't bother buying it... she has her own toy anyway... but to your surprise, she looked up at the toy you tried to and she looked at it with sparkling eyes... she wanted it too... she dropped the toy she was currently holding... she pushed the shelf a bit... and she caught the toy safely in her arms... she cuddled the toy... and all you could do was question the situation from a distance... smile at the lucky girl... and remind yourself to next time just reach for the lower shelves...

for so long i tried to push the shelf, and it did not fall to me... maybe the toy wasn't really made for me... and now i'm crying... i should've known all along... but no! i pursued a dream, a fantasy that i knew all along to myself was impossible... those months was but a daze to me... a lie i lived, i chose what i wanted to believe! bobo noh?!

anyway... it seems so long ago... so long ago that a stranger talked to me, so long ago that he asked for my help saying he needed me... now that stranger is gone, off with another... i can't blame him... sino nga ba ko? yet... another irony of my life... i miss him... so much... though i should not... i want not to see him... but my eyes seek him... i want not to talk to him, yet in a way i seek his comfort...

san na nga ba xa? hmmmm... isip ko... kahit makausap ko xa ngeon... di na xa ung taong dati'y hinahanap ko... i chatted with him a couple of times after he told me about her... and ano? we kept on trying to avoid the topic, pretend it did not happen... act as if i never fell for him... smile as if i don't feel the pain... ok pretentious... i know... but do i have a choice? it would make him feel worse if i'd show him how hard it was for me! we talk through chat once or twice, yes but it was not him... i met a stranger, i talked to a stranger, i fell in love with a stranger and now i'm still dreaming of that stranger... ok... ok... sige... sabihin na nating di xa nagbago... na di ako nagbago... pero nagbago kami... gets nio? basta un! ahehehehe... and it pains me to realize that i'll never have that person back... iniisip ko ngeon kung sino nga ba ung nakausap ko... sino nga ba ung hinahanap ko... labo noh?

si s**-- hmmm... xa ba? xa ung nakikita ko sa skul nun... pero xa ba un?... si __a***n? xa ung una kong nakausap... then again... nakausap ko na rin xa after mangyari ng lahat, and parang di nga xa... si k*y*? xa ung dating advicer ko... kapuyatan ko... kausap ko sa chat... naging katext ko saglt... naghihi ako madalas dun ngeon... kunwari ok lang... ilang parin xa parang si s*... xa nga ba un? si s****m*n..? aysus! d nga ako nasagip nun eh!... sino??? asan na??? may namimiss ako... may hinahanap ako... pero di ko na un mahahanap...

so isip ko... i better stop looking... right? leave him... let him be... he doesn't need me... he's happy... hmmm... pano nga ba hahanapin ang mga bagay na ayaw magpahanap... haiii... mablablangko na rin ako... someday... pakasaya tau pipol!! ngiti lang palagi... di na nila kelangang malamn na mabigat pa rin ang yong kalooban... k?

2005-01-30T09:09:00.000+08:00

-----sana hindi nia toh mabasa-----
sori... ala na kong mapagsabihan eh...

well... last night was memorable... january 29... about 46 minutes past twelve o`clock... i decided to give myself some shut eyes... well... i deserved one badly... my eyes were all red totally tired and in pain... sorry eyes... ahehehehe... i mean it's my fault that my eyes are in pain... anyway... i didn't get much of a good sleep... from that short span of hours that i tried to sleep... --that's i guess 12:46-8:50... well not that sure... but the range is near those numbers... ahehehe-- i woke up four times... i think it was past one... the first time i woke up... then... a little past three... then six somethin, somethin... then only minutes after that .... `twas seven somethin i guess... i'd wake up... still lyin in bed... i'd look at my cell which is beside my pillow... twice i woke up and saw that i had recieved a message... one from my sis... and one from kuya jonnel... then i'd look up at the cieling... think that i just wish that it was him who texted and not anyone else... then i'll look at the stuff at my table beside my bed... for as short while i'll listen to the song my radio is playing... since i don't turn my radio off though i'm asleep... i forgot some of the songs... but one i remember was when i woke up at six... they played the song wag na sana by Parokya ni Edgar... then i remembered him telling me that he sang that song once to tease someone then not so long after that person he teased asked for the lyrics of the song reasoning that it was because he could relate to the lyrics of the said song.... then i'd look around... see his gift... remember him more... remember what he said on the phone... think about the girl... then all of a sudden as if a picture in a cieling... i'll see him with her... then i'll cover myself with the sheets... toss and turn... and tell myself to stop... then again my tears would fall... i'll tell myself to stop... knowing that this won't do me any good... then a lot of stuffs would go through my mind... which would make me cry more... then i'll cry myself to sleep... xet~ this is definitely not good... that happened thrice... but there was one time... that i thought about a way to just make him smile again... i want him to be who he used to be... the one who kept telling me to enjoy life... to always wear a smile... the one who told me that someday... everything would be better... the one who was happy talking to me... in the chatroom... --well, i hope he was happy... cause i sure was-- the one i miss... kuya... i didn't want to trouble him anymore... i want him to be happy... but he also wanted me to be happy... and he'll only be happy if he knows that i'm ok... xet~ that won't be possible... not right now... i'm still living a nightmare i can't wake up to... but i'd have to do something... the next time that he asks me if i'm ok... i'll say yes... it'll pain me to lie to him... because i care for him soo much... i'll try to think of my own story to tell, so that he won't be bothered by me anymore... i don't want to lie to him... but i'd rather see him happy... xet~... i've never been like this before... i'm still young for crying out loud! how did i put myself in this stupid situation... how could i let my guard down and fall seriously... xet~... now i want to ask a stupid question... do you need me because you love me as your ate? or do you love me as your ate because you need me... ? it's totally different really... once he told me he loved me... then he took it back... it was november if i remember it right... that was the time i fell... or was it earlier... i had a hard time admitting it to myself... because i know that it'll all end in tears... but no... i was stupid enough to continue... he kept telling me that something was bothering him... that he doesn't know exactly how he feels... i was stupid enough to think that maybe... just maybe... he'd eventually tip to the side of also loving me... stupid.. stupid... stupid... i was such an idiot to think that... is hould've known he'll never feel the same way... why... cause i'm just me... piMi_... `chant... ate... a mere teacher... stupid though... i never taught him how to fall for me... tssk... but he on the other hand, in a twisted way taught me... how to fall for him...
xet~ love comes unexpectedly... he had a crush on her... way back... just a crush... he told me... nothin more... then just with a snap he realized he likes her more than that... when for a long time... i've been here... waiting... hoping... then again i can't blame him... and i want to ask him... why her?... but that would be too... rude... i was in no position to question the way he feels... he's not mine... he was never mine... and he'll never be mine... one more question... do you fear losing me...? if so... why? if not... then ok... xet~... but the thing is... i'm still here... i'm his ate... and i'm supposed to help him... aren't i? i love him and i'm supposed to be happy for him, right? to say i love him more than she does would be unfair to her... but that's how i feel... to say i've suffered more than she did would trully be unjust... but that's the truth... then again his love is not based on that... he loves her... period... next sentence from an idiot... but i still love him.... end of entry...

2005-01-29T17:07:00.000+08:00

before last night... the last time I remember crying was on New Year's Day... yup, January 1, 2005... it was past four o`clock in the morning then... alam ko... isipin nio.... sinong tanga ang iiyak ng bagong taon... ??? It definitely was not a good way to start the year... I didn't know that it was going to turn out like that... All I was thinking about was... gusto ko siyang makausap... regardless kung ano mararamdaman ko after... nung time na un kasi... I just had a lot of problems... so I thought... ok lang... ilang seconds man lang sumaya ako... ok na un... sino ba naman hindi sasaya kapag nakausap nila ung gusto nilang makausap diba...? anyway... i was glad we talked... you told me about how flustered you were, not sure about how you feel... afraid that what happened to you and the other girl would happen again... ayaw mong maguluhan ako... kaya sinabihan mo kong lumayo na lang... i felt a tear fall... pero sige lang... i listened to everything you had to say... talked to you... as I tried to hold my tears back so that my voice won't sound as muffled as a crying girl's voice would... i joked around about the Christmas gift you gave me... and you said na dapat ate mo pa rin ako... i agreed na oo gusto ko pa ring maging ate mo... but i said that if i don't put some space between us... everything will still be as twisted as they are... so the obvious choice was to back away from you...

After our talk... our communication lessened... that's when i realized... xet~ ala talaga xang paki! I mean... if you care for a person and you really want to talk to them won't you try any means possible? sabihin nating walang chat... madalang magtext... kea nga may landline diba? or sana nag-gain man lang ng courage to talk to that person face-to-face... but no, wala kang ginawa... it was obvious... the answer was staring at me eye-to-eye... standing in front of me... laughing at my face... teasing me on how stupid I was to actually think that you cared... the way i hoped you would... the way i wished you would... but no!!! ang boba talaga... tuloy pa... nakikigamit pa ng cell ng may cell para magamit ung isang sim at matext xa... stupid! and you think by doing that he'll actually care more?!?!?! he remained blank... then by that time... again i felt my eyes hurt... i knew i was about to cry... then i told myself... no! sino ba xa...? of all the people, bakit xa pa iiyakan ko?... i told myself that i should not cry for you... the feeling was still there... though i know it shouldn't be... i reminded myself na from the start... all i wanted to do... was to help you... kea mo nga ako ate diba? tutulungan kitang sumaya... adviser kapag may problema... taga-gabay... tagaturo ng direksyon... teacher... ate... once sinabi ko na yun ehh... sabi ko... oo nga naman... ako lang naman si piMi_... dakilang ate... sabi mo... un nga lang ba?

kagabi nasagot mo na ung sarili mong tanong... andun ka sa main... natuwa ako... kasi sabi mo ala ka nang dahilan para magchat... pero... nung gabi bago kagabi... sabi mo ang dahilan mo kea nandun ka ay para makausap ako... It felt like the way I've felt for the past 4 months... magfa5 na... everytime I see your nick... kaiba... pero I had to remind myself about the hundreds of different ways I felt after talking to you.... minsan masaya... malungkot... masakit... magulo... nakakakilig... nakakaasar... but still... kahit labo-labo... I felt like i wanted to talk to you the following day ... maybe partially it was because i thought you anticipated talking to me too... pero i was wrong...

ang dami mo pang sinasabi.. paikot-ikot... magulo... masakit... na minsan masaya... kasi feel ko namimisinterpret ko lahat ng sinasabi mo... akala ko... akala ko... xet... kung pedeng mamatay sa akala... daig ko pa pusa... kapos ang nine lives sakin! un pala... simple lang... ang simple ng paraan ng pagtatapos ng magulong kwento... mala Lovers in Paris... na ang ganda sana pero ang duhh ng ending... "mahal na mahal kita bilang ate ko..." "wala na kong hahanaping ibang ate..." =)... ate... ok... ate... =)... ano pa nga ba ako diba? sinabi ko na un nun... isa lamang akong dakilang ate... sabi mo... un lang ba? ikaw din sumagot ng tanong mo... oo un lang... xet~ di ko na napigilan luha ko nun... un lang... nawalan na ng lakas! iyak na... pero salamat... medyo natauhan ako dun! =)... naghanap ka ng taong sasagot sa mga tanong mo... sinubukan ko... pero hindi ko nagawa lahat un... di ko naibigay lahat ng sagot na hanap mo... ngeon naaasar ako sa sarili ko... kung bakit ko pinasok tong gulong toh... isang PM... tila biro ng tadhana... one night... 9`6`4... nakilala kita... bakit? para maturuan ka? yan sabi mo dati diba? ako din natuto... natuto akong mahalin ka... now i have to learn a new lesson... =)... paturo namang kalimutan ka oh... =)

--habang nakatulala sa maamo mong mukha... nag iisip ako, at nagtatanong.. maaari nga bang totoo ka? anghel ka nga bang talaga? sana nga'y nagsadya ka d2, upang turuan ako... at ipadama muli sakin! kung pano ko maibbgay ito... ng siguradong sigurado... ng buong buo... ng totoong totoo... ng walang kasamang takot at pag aalinlangan... pero marahil ay nananaginip ln ako! sapagkat kaya mo bang, kunin ang puso ko at ipadama d2 kung paano magmahal muli ng totoo... --

<<-- para sa imaginary na girl? sayang totoo kasi ako eh... ano nga bang laban ko sa perpektong babaeng ninanais mong mapasayo? =)... tanong lang... imaginary nga ba? o meron na? lawak talaga ng imahinasyon mo... kayang-kaya mong lumipad... superhero ka nga... pero hindi mo ko sinagip... maybe you were just too busy saving the day... tapos ginulo kita... now you're putting things back to where they belong... just like what a superhero is supposed to do...

haba na nito... pero... naalala ko lang ung doodle ko kay mam erpelo... may gusto daw akong guy... pero wala... paikot-ikot lang... advice nia sakin... wag na raw akong makontento sa panandalian lang na saya... maxado ko na yatang nababawan kaligayahan ko... =)... sabi nia nga involved ka raw with someone eh... totoo po ba un? ewan... malalaman ko rin un... tatawag ka ngeong gabi diba? bahala na... un muna...

isip ko lang... di din naman niya toh mababasa eh... kasi sabi nia sakin dati... di naman daw nia pinupuntahan blog ko... sa bagay... bat nga ba nia babasahin? kakornihan... kalokohan... ang haba-haba... sayang sa oras! diba? kea ikaw... bat mo pa toh binasa? may napala ka ba? kung hindi keo ung taong tinutukoy ko kanina pa... wala din... wala din keong napala... sinayang nio lang oras nio sa kadramahan ng isang walang kwentang tao... pero kung ikaw ung tinutukoy ko kanina pa... may napala ka ba? ala din naman diba? tssk... sayang lang talaga sa oras...

nga pala pipol... pakasaya keo ha... =)... ngiti palagi... para hindi na halatang problemado ka... kyut ka pa... oh diba?

gandang gabi

2005-01-20T22:06:00.001+08:00

nagpaopen line na ko... di ko alam kung bakit...
pero ito lang ang head line ng araw ko... except for the fact na kinausap ako ni ate ano... nakatabi ko kras ko kanina... anlapit nia na... so near yet so far na ung taong nais kong makausap... at kapag naopen line na ko yahoo!! makakausap ko na nga... ala namang matinong nangyare... aehehehe

gandang gabi

2005-01-20T22:06:00.000+08:00

2005-01-10T23:20:00.000+08:00

Halaga
parokya ni edgar

umiiyak ka nanaman
langya talaga wala kabang ibang alam
namumugtong mga mata
kailan pa ba kaya ikaw magsasawa

sa problema na iyong pinapasan
hatid seo ng ** mong hindi mo maintindihan

may kwento kang pandrama nanaman
parang pang TV na walang katapusan
hanggang kailan ka bang ganyan
hindi mo ba alam na walang pupuntahan

ang pagtiyaga mo dyan sa ** mong tanga
na wala nang ginawa kundi ang paluhain ka

chorus:
sa libo-libong pagkakataon
na tayo'y nagkasama
iilang ulit pa lang kitang nakitang masaya
naiinis akong isipin na ginaganyan ka niya
siguro ay hindi niya lang alam ang iyong tunay na halaga

hindi na dapat pagusapan pa
napapagod na rin ako sa aking kakasalita
hindi ka rin naman nakikinig
kahit sobrang pagod na ang aking bibig

sa mga payo kong di mo pinapansin
akala mo'y nakikinig di rin naman tatanggapin

ayaw ko nang isipin pa
di ko alam bat di mo makayanan na iwanan siya
ang dami dami naman diyang iba
wag kang mangangambang baka wala ka nang obang makita

na lalake/babae na magmamahal sayo
at hinding hindi niya sasayangin ang pag-ibig mo

(repeat chorus)

minsan hindi ko mantindihan
parang ang buhay natin ay napagtritripan
medyo malabo yata ang mundo
binabasura ng iba ang syang pinapangarap ko

(repaet chorus)

*note: try nio... lahat ng may ** ilagay nio name nung special someone nio... try to see kung makakaride keo sa kanta...
*note: malamang kung masaya buhay pag-ibig mo... can't relate ka... or kung mahal ka din nung mahal mo... can't relate ka nga!

riverbank

2005-01-10T22:49:00.000+08:00

kakatuwa lang... share ko...
pagnagmahal ka ng isang tao... you commit yourself to that person... you like to help them in every possible way that you can... and as much as possible you want to be by their side... to keep them safe... to make sure no harm comes near them... malamang... mahal mo ehh!!...
you commit yourself... --commitment... dedicating your life or yourself to someone or something...
but with commitment comes restrictions... and that's what people fear... they hate the thought of cornering themselves... having no options... sticking to what they HAVE to do... but isn't that a risk worth taking?... for love? love that so seldom comes our way... people fear pain... and making other people feel pain... but in order to feel the joy you seek... you have to put one foot forward... take the road... start the journey... though you see that the road you'll take will bring but again a barge of uncertainties... the chances would still be 50:50... it's either you get what you want... or have nothing at all... or if you're lucky... you could actually get more than you bargained for... or lose more... but if you stand still and let fear cover your eyes... and you let anxiety and tension stop your heart... xet~ then there will only be a 100% assurance... huwaw!! assurance... no uncertainty... assurance that you'll get nothing at all! congrats! comitting yourself would be hard... but to enjoy life more you'd also have to feel pain!
when you fall in love... your partner will be your guide... that person will be commited to you as you should be to him/her... that person will give you boundaries but then again they'll help you find your direction and will help you reach high goals... parang ganito un... --a river bank looks useless, right? but without it... will there be any river? the river bank gives the river direction... the river bank makes the river stay where they are... it gives the river it's boundary... for if not... then there'll be no river at all... the water will only spill and be of no use.."
you could choose not to commit yourself... to run away... to be free... but then what use will your life be?? for a short time... it would be fun... then you'll feel that tinggling feeling... that your lacking something... i'm not just talking about commitment to another person as in a relationship... it could be to God, to your parents, your studies... or for your dog for all i care... pero ang kulang talaga... kung wala...

hmmmmmmmm

2005-01-10T22:10:00.000+08:00

bat ako nagupdate? definitely hindi dahil sa may matino nang nangyayari sa buhay ko... un pramis... ala talaga! hmmmm... ahehehehe... asa pa ko... series of unfortunate events nga ang kwento ko ehh... hanggang ngeon... ala... kamalasan... kalungkutan... isipin mo... may mahal ka di ka mahal... ung nagmamahal seo... di mo maintindihan kung bakit parang di mo magibyang pansin... pero... pero... alam mo na ang dapat mong gawin... dapat lumayo ka na... aun... lovelife pa lang un... hmmmm... kwentong academics... aun... bagsakan! ang dating di binagsak... binagsak ko na rin... ang dating binagsak... bingasak ko lalo!! waaaaah! wala na kong kwenta... hmmm... matino ko na lang na nagagawa ay ang pagkanta-kanta ko sa himig... himig... pamilya kO!! woohoo!! labshu all... aun... pero the problem is... naku... baka pagnalaman ng magulang ko na ganito na ang nangyayari sa grades ko... paalam himig na! haiii... kakatuwa nga sinabi sakin nila kuya marlo... unalis man ako sa himig... dyan parin sila para sakin... di sila lalayo... lumayo man ako... lalapit pa sila lalo!! kea ko labs yang ga yan ehh!! saya ko pagkasama ko sila!! --xet~ iiyak talaga ako kapag grumaduate yang mga yan!! waaaaaaaaah!!-- tapos... ung pambayad ko sa prom... nawala pa... kea kelangan ko pang mag-ipon ng 1,000!!! yoko sabihin kay mama na nawala... kakahiya... nakakahiya na kay mama... konsumisyon na lang lagi dala ko... yoko na maging problema nila... ---kea ala akong pera ngeon--- haiii... papaopen line sana ako ehh... pero bahala na kung kelan na un pwede... haiii... seee... naman... kakaibang buhay toh! ahehehe... ansaya noh... pero anyway... salamat sa mga taong nagpapasaya sakin... sila kai... kuya marlo... kuya edpat... kuya bryan... etc... at pati si kapatid at si sis ko!! tsaka ung si kuya ko... kahit di na tau nakakapagusap at nakakamiss ka na... ahehehe... basta aun! salamat sa inyo... ahehehehe... sa mga taong nasaktan at nasasaktan ko... patawad... alam ko nararamdaman mo... maniwala ka... ako man kasi nasasaktan ehhh... kung pwede lang na di ganito... kea lang... haiii... buhay ehhh... sa mga taong nakasakit sakin o nakakasakit sakin... bago pa man keo manghingi ng tawad... napatawad ko na keo... ---nice... BANAL!... joke!--- hindi... ala po sakin un... --actually... masakit talaga ehh!! ahehehe... joke po!--- pero buhaiii ehh!... aheehehhehe... kakatakot naman... ano kea mangyayari sakin bukas... --xet~~~--- grounded? bawal chat? paalam himig? waaaaaah!! buhay... buhay ko! ahehehe... aun... un ang dahilan kung bakit ako nagupdate... kasi baka matagal na kong di magupdate... haiii... bahala na!! ahhehehehehe... pakasaya sa buhay...

ngeon

2005-01-04T22:57:00.000+08:00

so... ano? ganito na ba talaga... di ba toh sinasadya? o lumalayo na nga? hirap naman!! ahheheheh... pero ok lang yan... kung anong masmakakabuti seo... at sakin na rin siguro... ewan... ano ba toh... pakasaya na nga lang muna... ahehehe...

ahehehehehehehehe

2005-01-03T22:49:00.000+08:00

wrote this after nung phone conversation... iniimagine ko lang kung ano ung feeling kung di ko na nga ituloy... ahehehehe... pero baka ganun na nga...

I've been living in an afternoon so bleak
It was the heat of day but it's a different warmth i seek
The dusk is nearing, the day's close to an end
I hate the heat, I fear the silence, no more reason to pretend

But there's no stopping it now, The sun's going down
The once yellow sky now turning red
All the colors are silently fading
As I it does as darkness falls

The breeze is no longer comforting
The chills make me seek a certain warmth
For as the stars shine up above me
I felt a tear to my cheek fall

I lie in bed hoping and praying
That the dawn would bring a morning bright
I fear sleep for I know your absence
Would bring me dreams all black and white

Your words were as silent as the stars
My mind as blustered as it could be
I feel nothing as calm as the wind
I make my understanding as wide as the sea

I close my eyes, the rooster crows
My morning still dull and grey
Again I feel my day was not complete
It's been this way since you went away

haiii

2005-01-03T22:34:00.000+08:00

tagal ko nang di naguupdate... dami na nangyare...

I can only take so much
And this is just too much for me to take
I know you did not tell me to hold on
Not directly...
But you kept on saying things that made me believe
That there was a reason to hold on
I continued blindly... in the darkness following your voice
But to continue this is suicide
Cause your not catching me as I fall
I tried to be strong, I tried to stand firm
But too late, my grip softened
I fell in return
I hit the ground, so hard and so cold
I should've known from the start
That seeking you is seeking fool's gold
I’ve let go of my pride...
But my fall was still hard
I tried to have a deeper understanding
But this did not make my landing softer
I'm not a dog who'll pick scraps from the table
And I'm not to live these short moments of happiness
And live this lie forever
You've made me weak
You've made me think less
You've made me know nothing else but this and now
Then again was it you who made me
Or was it my fault for I allowed
I went by the flow of things
`Till the river’s rage engulfed me
Now below the murk and the soil
I lie in uncertainty
This is too deep
It's too late
I have to stop myself before I lose all consciousness
I have to open my eyes and think once more
Before I totally lose control
I've acted stupid
I might be dumb
But even a fool in my state could tell
If this just keeps going around
I might end up seeing blurs... and never again stand my ground
It might be hard I know
But I'll forget I ever fell...
The wounds would be deep
The marks would remain
But in time I hope to find someone who'll help tend the pain
And if ever again I hear my name and it's your voice
I'll think first and know I have a choice
I took the risk once... shall I take it again
You're not much of a risk taker are you?
And that made me lose the game
My head pounding... this is bleak
My heart says it's you I seek
I'll make my heart shut up
Hoping that'll ease the pain
But in my mind I know the pain will remain
An advice unclear... your feelings... you fear
You say you care... I believe you...
They say love should not wait for anything in return
That I know... but my pride is getting in the way
Your fears in front of you... my pride pushing me away
I have much to redeem...
I've always been happy with you
And I could continue this... that is true
There were only two options in front of me
I tried to continue... nothing happened...
Let's try the other option... let's see what happens...
I'm now much of a risk taker... again I'll take another risk
Damn... who am I kidding...? I better stop this right now...

maligayang pasko??

2004-12-24T10:33:00.000+08:00

december 23... hirap talaga magpigil ng luha... kagabi tuloy di ko na napigilan... umiyak na talaga ako... banat mo... minsan kelangan magsinungaling?? pero sabi mo magtiwala ako seo... so anong dapat kong paniwalaan?? di ko na alam..

walang permanente sa buhay...

2004-12-24T09:25:00.000+08:00

--Walang permanente sa buhay--

diba nga... "Everything in life is not permanent... only change is..."

Hindi habang buhay na ika'y nasa DILIM....
Hindi habang buhay na ika'y makakdama ng SAKIT...
Hindi habang buhay na ika'y IIYAK...
Hindi habang buhay ang naghihintay ay MAGHIHINTAY at ang hinihintay ay HIHINTAYIN...

Lahat yan magbabago sa tamang panahon...

Dilim... Subukan niong pumasok sa isang kwarto na walang ilaw... masmalamang sa wala kang makita... matatapilok ka... at maaaring tumama sa mga bagay na di mo makita... dagdag hirap... Pero habang nagtatagal... nasasanay na ang mata mo sa dilim... at onti-onti ring magkakaliwanag... maliit lamang ang ilaw na iyong maaaninag... di mo rin matitiyak kung san nga ba nanggagaling ang maliit na liwanag... Pero onti-onti mo na rin makikita ang mga bagay sa paligid mo...
HINDI HABANG BUHAY NA IKA'Y NASA DILIM...

Sakit... Alalahanin nio po... nung bata pa keo... i mean masbata naman siguro kesa ngeon... Pagnadapa keo sa kakatakbo... Uuwi keo sa bahay... umiiyak... galit na galit sa kalsadang nabagsakan o di kaya sa kalarong nanulak... At ang isa mong kamay ay nakahawak sa braso o sa tuhod na nasugatan... "To the rescue" naman agad si inay... may dala pang alcohol at band-aid... Inay ko pO!! masakit na nga... nagdudugo na nga... papahapdiin pa... Pero bakit nga ba lalagyan nun... diba para gumaling din? mahapdi man... Hipan mo na lang... itapat mo sa electri fan... --hingi ka ng tulong sa masnakakaalam... si God-- tignan mo... lalamig ang pakiramdam... di agad maghihilom ang sugat... pero onti-onting mawawa ang sakit...
HINDI HABANG BUHAY NA IKA'Y MAKAKADAMA NG SAKIT...

Luha... Panakot nila dati... kapag iyak ka ng iyak... mauubos luha mo... paano ka nga ba maaaring tumigil..? isang panyo mula sa mahal... akbay mula sa kaibigan... o kahit isang masayang ala-ala... mamamatay na rin yang gripo seong mata... minsan naman bigla ka na lang makakatulog... di mo namamalayan... napigilan mo na ang isang patak sa pagtulo...
HINDI HABANG BUHAY NA IKA'Y IIYAK...

Naghihintay... Hinihintay... Tayo ay tao lamang... may hangganan ang kakayahan at lakas... di tayo tulad ni batman at lalo pa ni superman... May hangganan din ang pagtiyatiyaga... pagsasakripisyo... at ang pagpapasakit... Di man mawala ang pagmamahal... minsan kelangan na rin natin isipin at pahalagahan ang sarili...
HINDI HABANG BUHAY MAGHIHINTAY ANG NAGHIHINTAY AT
DI HABANG BUHAY NA HIHINTAYIN ANG HINIHINTAY...

Lahat ng sakit ay magwawakas rin... Pati ang saya... may katapusan rin... Pero sa bawat pagbabago... may bago kang matututunan... Wag lunurin ang sarili sa kalungkutan... Wag magpakatuto sa kasiyahan... Sumabay sa agos ng buhay... at kang Panghinaan... ang bukas ay dadating rin... buhay na puno ng pagbabago'y tuloy pa rin...

mALIGAYANG pASKO!!

umaga na

2004-12-20T01:33:00.000+08:00

tatapusin ko na ang gabing
wala rin namang pinatunguhan
mata ko'y bumabagsak na...
paligid ko'y madilim na... kanina ay
dec 19 pa lang... ngeon dec 20 na...
naghihigab pa ko... nakakapagod ang araw ko...
nabili ko na lahat ng dapat bilhin... nagawa ko na mga dapat kong gawin...
problema ko na lang... eehh... kung paano ko ibibigay...
"wag na lang kaya..." "d bale na lang kaya..."
hmmmmm... umaga na... ano ba meron sa bukas...
bat lahat naaatat?? ahehehe... aydunnno wat the big deal is...
christmas party lang naman na walang kwenta un diba? ahehehe
sige na... tulog na ko... bat ngaba hindi ka na bumalik? ewan... bahala na...
Merry Christmas na advance sa lahat!!

Himig

2004-12-19T22:34:00.000+08:00

Himig... ahehehe... --121904--

Isang hapong mainit
Tumutulas ang pawis
Ako'y di na nga mapakali
Gitara ko'y nilabas ngang muli

Umawit ng isang himig
Tinig kong ako lang ang nakarinig
At sa mga sandaling iyon
Lungkot ko nga'y napawi

Sa mga sandaling iyon
Problema ko'y nalimutan
Inihip muna sa kawalan
Tumakas sa katotohanan

Ngunit matapos ang ilang saglit
Ang munting tinig ay unti-unti na ngang naglaho
Sumama sa simoy ng hangin
Sakin siya'y patuloy nang lumayo

Luha ko'y napatulo, Ako'y napangiti at napatango
Bat nga ba ang himig ko'y akin lamang tinatago
Pabulong na inaawit,
Wika ng pagsusumamo

Ngunit kay sarap alalahanin
Nang mumunti kong awitin
Awit ng saya at pighati
Halong luha at mga ngiti

Siya nga ang aking musika
Dala niya saki'y luha at saya
Siya ang katotohanang sakit na nais kong matakasan
At ang tinig na hinahanap sa oras ng kalungkutan

Check... mate?

2004-12-19T20:20:00.000+08:00

Check... mate? --121904--

From a distance I stand in awe
Watching both your chivalry and grace
Anticipating the next move you'll make
Eagerly waiting for your answer, all this chances I take

I move forward earnestly
Hoping we'll make both ends meet
We were in the same board
Me the black pawn, you the white knight

You defend your realm as I defend mine
But somehow your stance has made me lose mine
You focused on your goal and so I did the same
But as time elapsed my goal did change

I know we've met once
You on K7 me on K9
We were there face-to-face
I moved one step at a time, and you galloped with all grace

One more step and I'll get nearer
Much nearer to you than ever
But then that will make me lose
Should I let my guard down because of you?

Your turn, it's a check
Move your king back
Decide on what to do
Or else you might lose

Look at your options
On the right you defend your king
On the left you'd let me win
Would you give me this chance to get off the board...
Forget everything else... and be with you once more?

---- chess lang yan!

12'15'4

2004-12-15T22:01:00.000+08:00

Mumunting patak... --12-15-4--

Tagal ko nang pinadarama...
ngunit di mo pa rin nakikita...
di ako matatag...
nadarama kong ako'y bibitaw na...
sakit kong nadarama...
mahirap ieksplika...
ngunit ito nga siguro ang nararapat...
mabawasan lang ang ating mga problema...
dami mong sinasabi na nagpapakapit sakin...
nagbibigay ng pag-asa at lakas upang magpatuloy pa rin...
ngunit kasabay nito ang iyong pagpapalayo...
oo nga't malabo...
di madaling mapagtanto...
luha ko na'y tumutulo...
ano mang pilit kong kalimutan ito...
mumuting patak...
tanda ng pagod at sarap...
mumunting patak...
bakas ng saya at hirap...
dami ko nang dindala...
sakit at pagod pa...
lakas ko'y nauubos na...
para ngang di ko na kaya...
liwanag ay nagdidilim na...
imulat man ang mata'y wala nang makita...
pagod...
sawi...
asa...
luha...
sakit...
pasanin...
bagsak...
isipin...
itatago ko na lang ulit sa mga ngiti...
sabay tulo ng luhang...
bakas ng pagdadalamahati...

araw ko...

2004-12-15T20:58:00.000+08:00

grabe kanina... sobra... pagod ng alang ginagawa... nakaupo kami ng himig dun sa recording studio ng GMA... call time 8... alang nangyari... 3 o`clock nung pumasok kami mismo sa studio... ilang oras ang nasayang diba?? and ang naisip ko lan nun... ansaya ko kapag nakabalik na tau sa school!! sobra!!

came back to school... good news!! 16 ang bagsak sa chem... and sobrang dama kong isa ako dun... plus math... iniisip ko.. pano akong papasa dun diba?? so masmalamang din na bagsak ako dun... not to mention bio... na inaffirm na ni mam obliugar na ako lan ang bagsak na girl sa buong klase... ahem... ito ang kanyang mga comforting words... "ok lang naman bumagsak ehh... " ahem... d nga?? ... so basically... when we came back to school... ala na kong maisip na dahilan para ngumiti... himig?? sus pagod ang dala... oo may saya... pero nakakafrustrate na rin... academics... duhhh??? i laid it all out... di ako toh... nagiging pagaya na ko... and i know the things that i have to let go of... himig?... chat? ang hirap... un lang ung mga bagay na nakakapagpasaya sakin... though hindi lubusan ung saya... family?? eto... namromroblema ako... paano kapag nalaman na nila na may bagsak ako?? oh noh!! lovelife?? asa... labo nun!! di di n ako makangiti dahil dun... plus pa ung nangyari nung carol fest... hai. naku... you guys be the judge of it all...

the horrible part pa is that... ung mga bagay na nakakapagpasaya sakin... nagbabackfire... un na din ung mga bagay na naging dahilan ng sadness ko ....

"cast all your anxiety on Him because He cares for you." 1Peter 5:7...

Lord... help...

carol peste!!

2004-12-14T23:43:00.000+08:00

labo talag anung results... ewan... pero ala kaming magagawa... ganun ehh!! nakakapikon na... naku... naku... ewan!! MErry Christmas na lang!!

ano?

2004-12-12T22:08:00.000+08:00

may nakapagsabi sakin bumitaw na daw ako... isip ko... that's the most logical thing to do... gusto ko sana andito ako para tulungan ka sa kung ano man... pero paano kung ang problema mo ehh... ako... dahil ayaw mo naman makasakit ng tao... pero un ang nangyayare... di mo kasalanan... kasalanan ko... at para mabawasan ka ng problema... kakalimutan ko na toh... madali xa sabihin promise... pero mahirap gawin... hindi kita pwedeng biglang hindi na lang mahalin diba?? onti-onti kong gagawin un... hindi ko pipigilan ang nararamdaman ko... more of babawasan... and in time... mapapalitan... hanggang onti-onting malimutan... un po ba ang gusto nio?? un... kung yan nga gagawin ko... ahehehe... ang martyr pakinggan... ahehehehe... basta... aheehhe....

tapos... pansin ko lang... ayaw kong mabasa mo tong mga blog entries ko... pero everytime i type one... parang feel ko kausap kita <<--- see??

carol fest!!

2004-12-11T17:57:00.000+08:00

edison!! salamat sa pakikisama... naitino tuloy natin ung kanta natin!! sana maging sing enthusiastic keo as today sa monday.... salamat talaga!! mama... salamat sa pagluto ng food!! papa... salamat sa pagtuturo... sobra!! abu!! labshu edison!! kahit di manalo ok lang... ang saya ko na nakikita kong nagsisikap tau ng tulong-tulong!! woohoo... ahehehe

naku... patay ako sa himig!! sigurado sasabonin kami!! waaaaaaaahh... sori po mommy lomi... sori po ma'am hermano!! waaaaaaaaah... kakakonsensya!! hai... hooo... bahala na!! ahehehehe...
sige... alis pa kami ehh... punta kami sa house ng lolo ko... ingat keong lahat!! sana makachat pa ko mamaya... ahehehehe....

11`12`4

2004-12-11T01:48:00.000+08:00

pinaparamdam ko na... pero di mo nakikita... di mo napupuna... hanggang kelan ako maghihintay... ewan ko lang... pero may hangganan din ang lahat diba??

qm ko ngeong gabi....

Nararamdaman mo ba... napupuna mo ba... ang tagal ko nang pinapakita... pero bakit parang kulang pa... dati akala ko... alam ko na ang lahat... pero biglang may nangyari... di ko maeksplika... nakakabobo talaga... ang lamig ng gabi... dumidilim ang lahat... lumalabo ang paningin... parang ang hirap huminga... gustuhin ko man tumawa... di ko na mapigilan ang pagtulo ng aking luha... ang labo noh!!

9`6`4

2004-12-11T01:37:00.000+08:00

kakaibang araw un... nagsimula xa tulad ng ibang mga normal ko na araw... tahimik... blangko... tapos... nung gabi... nakilala kita... malay ko bang magiging iba ka sa kanila... buti n alang andun ka nung gabing yan... buti na lang nakipagkilala ka... buti na lang... andun ako at wala ding magawa... buti na lang nung sumunod na gabi andun ka uli... buti na lang natuwa ka rin na kausapin ako... buti na lang... buti na lang nangyari yang lahat... di ako nagsisisi na nagkakilala tau... kahit di tau magkakilala... di ako nagsisisi na nagkausap tau... kahit di tau nagkakausap... labo noh?? pero malinaw... paki intindi na lang... september 6... 2004...

gabi...

2004-12-09T22:09:00.000+08:00

ngeong gabi?? nakausap kita... ansaya ko... pero umalis ka kaagad... naiwan ako sa ere... bakit? nagpakasuperhero ka nanaman?? ok lang... naiintindihan ko... ako kea kelan mo sasagipin... naku... asa pa ko!!

sige... tulog na ko... tatakas muna ako sa katotohanan... punta muna sa lugar ng panaginip... kung saan nakakasama ko ang gusto kong makasama... kung saan naaabot ko ang gusto ko maabot... kung saan nakakamit ko ang gusto ko makamit... kung saan di ako makakaramdam ng kulang... kung saan di ako makakaramdam ng sakit... kahit na saglit ko lang matakasan ang katotohanan... natatakot ako, baka di ko na gustuhin bumalik... di ko nga lan alam kung gusto ko maging guni-guni lang toh o totoo... ayaw kong maging basta guni-guni lang kita... sana totoo ka... kahit kasama ng pagiging totoo mo ang katotohanang masakit... aus lang... masaya akong nakilala kita... gandang gabi seo...

problema ko...

2004-12-09T17:58:00.000+08:00

naku... ang gulo... hirap ng posisyon ko... presidente pa kasi ako ng klase... at kelangan nang maayos tong carol fest... ang problema... ang gulo ng sked nitong week na toh... gulo-gulong sked ng off campus... plus pa ung sapilitang pagpapakanta ng bigla-biglaan sa himig, isipin nio sa ligong toh... tatlo o apat na araw na kaming kanta ng kanta sa mga ginaganap sa covered court na kung ano man!! !! ok... ito sked ko next week...

13--- dapat mapractice ko uli ung klase... pero kelangan daw magpractice ng himig dahil sa 15 na ung contest ---actually kakanta uli kami sa umaga... ng doxology, national anthem at isa pang song... di ba sila napupurga sa doxology naming slightly paulit-ulit na lang??---

14--- carol fest eliminations...

15--- contest ng himig...

16--- kakanta ang himig sa teacher's day...

naku... malaking problema ko pa ay ung sa sabado... sabi ni miss marie... dapat daw lahat ng english club officers ay nasa reading cam na hanggang 4:00 pm ng umaga... tapos... sabi ni ma'am L... dapat daw... magpractice ang himig ng hanggang 12:00 pm man lang sa sabado... pero... may practice ung klase namin sa bahay ko... mula... 9:00-6:00 sa bahay ko... xet!! kung pwede ko lang hati-hatiin ung sarili ko... plus xempre... pinoproblema ko pa ung bagsak ko sa bio!! naman... himig na lang kaligayahan ko sa skul... sana naman wag nang tanggalin sakin un dahil sa badtrip na bio na yan!! naku... problema pa pala... dahil di ako makakapractice sa himig ng sabado at lunes... di na ko kasali sa contest... alam ko sayang, pero paano naman ung klase ko... ehhh... presidente nila ko... tapos feel ko pagnalaman na may bagsak ako... tanggal na ko sa himig... bawal na ko magchat... no!! di ko kaya un... un na lang ang ginagawa ko na nakakapagpasaya sakin... kahit minsan nakakabadtrip din at nakakapagod... un lang... ala na kong ibang inaanticipate araw-araw... dama ko na pamilya ko ang himig... kakaiba mga tao dun... pag kasama ko sila... kahit saglit nawawala problema ko... parang pagkausap kita sa chat... ganun... kea nga... minsan wala akong masabing problema kapag kausap ka ehh... pag kausap na kasi kita... feel ko ang babaw na ng problema ko... aun... problema... problema... buti na lang kanina... medyo nitulungan ako ni... aun... may bago akong kras... kras lang naman ehh... basta kakatuwa po keo... salamat...

ahehehehe.... tssk

2004-12-08T23:34:00.000+08:00

TITLE?? isipan nio nga... ahehehe... tapos... edit ko na lang... ahehehe

Sa gitna ng dilim
hinahanap ko'y ikaw
tagabigay ng liwanag
tagapukaw ng pagaalinlangan

Takot ma'y nadarama
ito'y aking susupilin
luha ko ma'y nais nang tumulo, di ko ito hahayan
lungkot ko'y sa ngiti ko itatago

Sa gitna ng dilim
apoy man ay buksan
para san pa kung di ka mahanap
ngayon lahat ng ito'y para sa wala lamang

Nagaastang bingi
para bagang walang naririnig
kahit ang iyong pagtanggi'y
diretsahan nang pinahatid

Kahit puros trahedya ang lahat
puso pa ri'y di pagagapi
ano mang latigo at bitin
sa laban ay tuloy pa rin

Hanggang kelan magiging bulag
mata pa rin ba'y may piring
bagamat alam nang mali
sa puso ko’y sumusunod pa rin

Apoy na nagbibigay liwanag
tuluyan na bang napupukaw ng dilim
liyab ma'y naiising palakasin dama ko'y di kakayanin
natutupok na ng luhang pinipigilang pilit

--> tssk... tssk... tssk... pag wala ka nga namang magawa noh?? ahehehehe... ang labo niyan...

off campus...

2004-12-08T21:44:00.000+08:00

ngeong araw na toh... binuryo namin ang aming mga sarili ng tatlong oras sa library ng phivolcs... sobra... ahehehehe... walng kwentang araw toh... grabe... ayaw ko sanang matapos ang araw na toh ng walang matinong nangyayari...

tinanong ko kanina kay airon kung bakit kea nasabi mo ung ganun... basta... ung mga sinabi mo kagabi... sabi nia... baka raw naawa ka lang sakin... parang pampalubag loob lang daw un... baka daw ganun lang... kung ganun nga lang... pliss... wag ka na lang maawa sakin... wag mong sabihin ung mga un kung di yun totoo... kaya ko toh... the more na sabihin mo ung mga ganun at di naman pala totoo... the more akong nasasaktan... uhmmm... wag nio pong isipin na wala akong tiwala sa inyo... meron... promise... pero sinabi mo na rin kasi na wala ehh... hmmm... lagi nalang akong ganito... baka namisinterpret ko nanaman ung mga sinabi mo kagabi... baka iniisip ko lang na importante ako seo... pero ibang aspeto pala para seo pagkaimportante ko... pwede nga... baka hindi ko nanaman naintindihan... sabi mo nga diba?? ang lalaki at ang babae... magkaiba talaga yan... kea talagang masmadalas sa di nagkakaintindihan... at pagnagkaintindihan sila... pagmamahal na un... --tama ba?? sori kung hindi ko memorize ha... -- pero paano kung pinipilit nga lang intindihin... kahit malabo... d rin ba pagmamahal un?? ahehehe... aba ewan... basta alam ko... may pagkabingi ako... alam mo rin naman un diba??

naku... naku!!

2004-12-07T22:43:00.000+08:00

alam nio ba ung binabanat ng mga tao kapag todong nalalabuan na sila?? ung tipong labong-labo na sila sa mga nakakalap nilang kaalaman... ung tipong nagcocontradict ung unang sasabihin sa ikalawa... sa ikatlo... at sa marami pang susunod?? ung tipong akala mo naintindihan mo na... sabay mali ung pagkakaintindi mo?? ung para bang ang gulo nung utak mo dahil parang kahit saang anggulo mo tignan ung bagay na un... parang mali talaga...?? ung akala mo siguradong un na... tapos binawi... tapos... lalong gugulo lahat...?? ung parang hindi mo na malamn kung ano gusto mo?? ano nga bang sinasabi nila?? diba... ANO BA TALAGA KUYA??

ahehehe... may pagkaliteral na rin!!

naman... ano nga bang balak gawin satin ng admin?? off cam o hindi... may klasrum o hindi... may klase o wala?? labo!! kakapikon!! hai... pero ano nga bang magagawa natin diba?? naman... naman... naku... naku...

oh xet!!

2004-12-06T23:33:00.000+08:00

"Quit: --ibig sabhn ng pag ibig, oo nga alam ko at kaya kung isulat, sabhn... ngunit nde papel at lapis o salita, ang basihan... kundi kasama ng salitang ito ang isip, kaluluwa at higit sa lahat ang puso ng tao..-- mahal nga b kita?? sabi nila mararamdaman ko ln dba... pano kung naparamdam mo na, nde ko nga ln makita, mapuna...

lech!!! sineen kita... sumagot si oblation... medyo matagal na rin wala si oblation... kea yan yung huling qm mo na naaalala nia... naaalala mo pa ba yang qm na yan?? hmmmm... naku... lupit niyang qm na yan... nawindang ako... isip ko para kanino yan?? ---for more info... basahin ang Nov. 12--- aun... tapos may nalaman pa ko... naku... mga umaga na yan ehh... mga alas dos?? xet kakaibang qm yan... un pala... un pala... wala lang talaga... xet!! naman si oblation ehh... nipaalala pa!! naku... bat naman ganito.... life talaga lakas ng tripping...

kung nabasa mo tong qm na toh... at nafeel mo... wait... qm ko yan dati ahh... malamang... iyo nga toh!! ahehehehe....

3 weeks ago na pala yan... nakalagay kasi ehh... 3 weeks... 3 days... 21 hours... and 14 minutes... grabe... 3 weeks ago?? ganyan... pero a week after that... sinabi mo na nga na wala na... ambilis noh... pero... ok na rin... medyo nagbalik ka na rin naman ehhh... namiss rin kita for a while... buti andyan ka na uli...

sineen kita... nakalagay... 3 weeks... 3 days... 3 months na kitang kilala... asteeg!!! ahehehehe...

dreaming of a stranger

2004-12-06T23:23:00.000+08:00

Dreaming of a Stranger

For the longest time I've had this dream
The ideal guy who would fulfill my needs
The dark brown eyes matched with dark hair
His smile would be full of life
And his tears would be real
His love would be so complete
The way he walks, so confident
And his fingers slide between mine just right
Without being told, he knows how to hold me
I tell him my fears and he respects them
I can always draw his attention from the crowd
He never wants to leave my side
When we fight, when I lose control
And need to scream and yell
He doesn't walk away until we've had it out
And when he does eventually walk away
I am always in his loving arms
He stimulates me intellectually
And I hunger more and more for his touch
Even though I?m satisfied hearing his voice
This dream of mine, is far from perfect
Sometimes he automatically assumes things
He believes everything he hears
And it's hard for him to always tell the truth
But he's willing to work on his flaws with me
And he tries to be a better man for me

Then again that's why they call it a dream
And i feared waking up for i know you'll be gone
You were but an image... made by my own mind...
And though it's hard to accept, I know you'll leave me behind
I woke up... It was over...
Again I'm all alone...
I realized that i was dreaming of a stranger...
And I know that he won't come back...
I hope destiny would bring us together...
I hope destiny would bring us home...

superhero

2004-12-05T22:46:00.000+08:00

aun... bertdei ng aking beloved baby sister kahapon!! woohoo hapi bertdei neia... bebe... panyang!! =) abu!! aun... so yesterday... we watched the birdshow sa parks and wild life... ang kyut... ahehehe. Then afterwards we had lunch... then we went home... boring noh?? binagyo kasi ehh... pero anyway... dito naman ang aking beloved cuzin na si anyey... Yun... interesado matuto ng kung ano-ano sa net... nagpagawa ng blog... tapos... nagsleep over na rin xa dito... uhmmm... we went out to eat dinner din... Sayang nung pag-uwi sana... gusto makausap ni anyey si... aun basta xa... pero anyway... di ko rin nakausap kagabi ehh...

hmmmm... today... we went to church... aun... we went to my cousins house kanina... aun... nanood lang kami ng dvd...

anyway... tonight.... mala superhero ako... for more details... ay ewan... ang labo ko!! ahehehe

kakaiba...

2004-12-04T01:36:00.000+08:00

ang saya ko... nagbalik ka na nga ba?? sana... kahit di mo ko mahal... basta diyan ka lang... di mo lang alam... napapasaya mo ko talaga... salamat...

gandang umaga...

2004-12-03T13:51:00.000+08:00

ang bilis na pala ng panahon... malapit na matapos skul yir na toh... december na... december 3 na!! --bertdei ni Neia bukas__ Hapi bertdei Neia!!--- ahehehe...
hmmmmm... isip ko... malapit na Christmas vacation... matagal-tagal ding walang pasok nun... tapos... january... isip ko... kelan ba ko bibili ng pang prom ko?? ---wait lang maproprom ba ko??___kakatamad ata--- anyway... sabihin na nating magproprom nga ako... edi mga dulo ng january... bibili nako... tapos prom na... since maikli ang feb... march agad... grad ng 05.... ang bilis!! finast forward k onaman kasi pag iisip ko... in between those dates... andyan pa ang results ng UPCAT... ang mga tests!!

naisip ko tuloy... buti early this skul year kita nakilala... pero hai... feeling ko kulang pa un!! sana nung second year pa lang ako... nakilala na kita... kahit na may mahal ka nang iba nun... atleast magkakilala na tau... hai... pero... di ba nga sabi mo na rin dati... may kadahilanan ang lahat... may dahilan kung bakit ngeon lang tau nagkakilala... may dahilan kung bakit ganito nararamdaman ko... may dahilan kung bakit di mo maibabalik sakin ung nararamdaman ko... pero wala namn akong balak na singilin ka ehh... wag ka lang bago... ok na ko...

MAGANDANG UMAGA SENIO!!

One and only you

2004-12-03T13:25:00.000+08:00

One and Only You
by: Parokya ni Edgar

Ito took one look
That forever lay out in front of me
One smile, then I'd die
Only to be revived by you

There I was, thought I had everything figured out
That goes to show just how much I know
About the way life plays out

Chorus:
I'd take one step away
then I find myself coming back
To you
My one and only you

Now I know that I know not a thing at all
Except the fact that I am yours and that you are mine ---ahem!! ASA!!---

oohhh... they told me that this wouldn't be easy
And I know that I'm not to complain

<-- kakainlab tong song natoh... ala lang...

ulan...

2004-12-02T21:36:00.000+08:00

umuulan nanaman... ang lamig... sarap matulog... panahon ng sakit... brownout... alang pasok... pero habang nagpapaksaya tau dahil alang pasok... ang daming namromroblema dahil sa baha... ang daming umiiyak dahil sa mga namamatay... binabalikan tau ng kalikasan... gumaganti xa sa pang-aapi na ginagawa natin sa kanya... ipagdasal natin ang mga taong nasasalanta...

hai... kasabay ng pagpatak ng ulan... ang pagtulo ng luha ng ating mga kababayan...

araw ko?? eto... nabubulok na ko sa bahay... nagbabasa ng angels and demons... hanggang bukas yan gagawin ko... tssk... tssk... tssk... malamng matapos ko na yan bukas... ehheheeh... net nanaman... hai... kakaselos talaga... ahehehehe... basta... basta...

hmmmm... isip ko di ko naman namimiss skul... di din naman kita nakikita at nakakausap dun ehh... sample, kahapon... pumasok ako... d din kita nakita... halos araw-araw di kita nakikita... ahehehe

logs...

2004-12-02T01:19:00.000+08:00

naku... naku... sarap magbasa ng logs... kea lang ngeon... tuwing mababasa ko ung mga parts na napapangiti mo ko... iniisip ko na lang... mali yan... di yan totoo... lalo nan ung sinabi mo na... basta un... isip ko... ah... as a sister nga lang siguro... as a friend... hmmm... masmalamang sa ganun nga... tapos... ung kanta?? na sabi mo message mo sakin... hmmm... baka mali translation ko... baka nga... baka nga... ung mga sinabi mo na nakakatuwa ako?? hmmm... baka naman nakakatawa... hmmm... isip ko... pwede nga... patawa naman ako ehhh... nung sinabi mo na wag ako magbabago... baka kasi... kelangan mo lang talaga ng adviser... baka dung aspeto lang... nung sinabi mo na... hindi ko lang alam pero ung malaman mo lan na nandito ako para seo ok ka na... aun... baka nga since patawa ako... ganun lang un... kea nakakatuwa na nandun ako... ung sinabi mo na feel mo magiiba ka kapag nawala ako... hmmm... mali ka naman ehh... dito pa ko... pero nag-iba na rin naman... hmmm... tapos ung bertdei gift na nahiya kang ibigay na hindi ko alam kung ano... at ung sinabi mo na ibibigay mo na lang na regalo... tinanong mo pa ako kung ok na un... ung sinabi mo na di ka pa rin nagsasawa... masnatutuwa ka pa nga na sinabi ko na hindi kita iiwan... hmmm... baka ala ka lang talagang mahanap na kausap nun... kea ayaw mo kong umalis... nung sinabi mo na napapafil ko na importante keo... naku... yan sinabi mo yan mahal mo pa xa... kea it doesn't count... ala lang... fil mo lang... hehehe.... tapos nilagay- lagay nio pa ko dun sa... naku... kahit niedit nio xa uli... natuwa ako nun... nadama kong naging parte na ko kahit papano ng buhay mo... nung tumawag ka?? kinilig-kilig pa ko... pero iba talaga nung sinabi mo na... sinabi mo na... naku... wala nga pala un... as a sister lang un... kahit natuwa-tuwa pa ko... kahit na umasa akong mutual toh...

alam ko na kelangan ko na lang alalahanin ay ang isa sa mga pinakarecent mong sinabi... ang pinakimportante sa lahat... ang pinakmakabuluhan at may saysay... at tunay na nagsasabi kung ano ba talaga...
"wala"...
ansimple... sa dami ng mga nisabi mong nagpakulay sa mundo ko... isang ganyan kaikling salita lang ang nagpadilim ng lahat... pero ano pa nga bang magagawa ko... yang maikling salitang yan ang katotohanan... lahat nung dati mong sinabi... siguro nga'y kathang isip lamang...

ngeon na

2004-12-01T23:02:00.000+08:00

how did my day go... typical... dull... aun...
hmmmm... aun... 9:00 kami nagsimula magkaklase... la s ma'am arboleda at ma'am capaque ehh... 9?? physics... aun... pahysics pa rin xa... lunch?? isip ko... di ako naglunch ehh... elective... naku pinagpractice lang kami ni guillermo... kakahiya kea!!! naku... naku...

basta aun... labo ng araw ko... puro bad trip... hai... tapos... ung gusto ko makausap... naku... ewan... ahehehehe... bahala na nga...

isp ko... kelangan ko pa bang ikumpara buhay ko sa mga less fortunate para sumaya at maisip na swerte rin pala ako??

hai....

tula lang... lang magawa ehh

2004-12-01T22:07:00.000+08:00

Tinuruan mo akong nguniti…
Tinuruan mo kong umiyak
Pinaramdam mong importante ako…
Pero binawi mo rin ang lahat…

Tinanong mo kung iiwanan kita
Sabi ko hindi ko kaya…
Sabi mo dyan ka lang
Hangga’t sa iyo pang makakaya

Pero ang totoo’y lumabasa na
Aking tatanggapin kahit gaanu kahirap
Ngiti’y ipantatakip sa mga luhang pumatak
Kunwari walang nangyari kapag ika’y kaharap

Kaligayaha’y bababaan
Kalungkuta’y ikukubli
Dahil kung hindi’y lalo lang masasaktan
Ibalik na lang natin sa dati...

--> ulit-ulit lang ako... kahit alam kong di mo ko naririnig...

hmmmm...

2004-11-29T19:23:00.000+08:00

naku... ewan na talaga...

..........

2004-11-28T23:37:00.000+08:00

xet... tanga na nga ba ako?? leche... hirap magkunwari... hirap magkunwari... hirap mag-isip ng mga gusto kong sabihin... dami kong gustong sabihin seio... pero d ko kaya... ayaw ko na iopen ung topic na un ehh... nag-iba na talaga... biglaan... d na tulad ng dati... namimiss na kita... d na kita mahanap... parang di na kita kilala... asan ka na...

ang twisted nga ehh... may problema ako... gusto ko magconfide seio... gusto ko humingi ng tulong seio... pero paano... ehh... ikaw nga itong iniisip ko... at alam kong pampagulo lang ako seo... dati... tinutulungan kita sa problema mo... ngeon... dagdag problema pa ko... wag mo na lang pansinin ung pagdradrama ko... wag mo na lang pansinin mga kasentihan sa blog ko... sori talaga... "d ko toh gusto... pero wag kang lalayo... " <-- suntok sa buwan...

may time na sinabi mo na di mo ko iiwanan habang nasa tamang pag-iisip ka pa... tanong po... ok ka pa ba?? sabi nio nagbabago keo... natatakot po ako...

hmmmm... sa totoo lang... malinaw na talaga ehh... d ko lang alam gagawin ko ngeon... un lang... ehehe... ---asteeg ko talaga... type ko... ehehehe... sabay tulo ung luha ko...--- ehehehe...

hai...

2004-11-27T23:25:00.000+08:00

hmmmm... musta day ko?? aun... hmmmm... since sabado... at may pasok pa rin... so i had to wake up early... unfortunately though... late akong nagising...

so tinext ko na lang si mang jun... na hindi ako sasabay... at nagcommute ako... tinamad akong umalis ng bahay... mga 6:30 akong nagising... tinamad akong magbihis... kea nagpc muna ako... naisip ko na alang kwenta na pala ung Scoop ko... kea dinelete ko na... pero bago ko gawin un... kinopya ko muna ung ibang logs... ehehehe...

hmmmm... so mga mage8 na tsaka lang ako umalis ng bahay... commute lang ako today... ahehehe... hmmm... tapos aun... pumasok lang ako kasi may ipapasa ako sa a.p.... tapos... may practice ang himig... alin dun ang nagawa ko.... ala!!!

hmmm... ung himig kanina... habang may quiz bee sa covered court... naglilibot kami... ang kulit nung mga investigatory projects nung mga perst year... kakaaliw ung mga nakadisplay dun sa physics lab... hehehe... gulo namin dun... kulit din kasi nung mga student teachers na kachikahan namin ehh... hehehe...

nyway... after a while... bumalik kami sa backstage... pero ala ding practice!!! ehehehe... pumunta na lang kami ng sm... hmmmm... sabi ni kai at ni kuya edpat nakakabother daw na tulala at tahimik ako... sabi ko... bakit di ba ko pwedeng maging kwayet?? sabi nila... nasanay lang daw sila na makulit ako... perky... hmmm... ewan... bat nga ba ako tulala?? hmmm... isip ko... ang layo ng isip ko kanina... eheheh... maxado ata akong preoccupied... nitatanong ako ng mga kasama ko... ano iniisip ko... pero... hmmm.... nisasabi ko lang na okey lang... kahit sa totoo lang hindi na... hehehe... anyway... nanood kami ng national treasure... asteeg!! da vinci slash angels and deamons!! saya!! eheheh... pero anyway... dahil sa medyo ala nga ako sa mood... gusto ko na umuwi agad...

kea un... sabay kami ni kai... at hinatid xa ni kuya edpat... kyut nila... ayikee!!! ahehehe... anyway... when i went home... bumalik uli kami sa sm... ahehehe... bumili ako ng bagong guitar case!! weehee!! un... hmmm... nung kasama ko na family ko... nakakaasar ang pangit ko!! pinagsleevless ako ng mom ko!! waaahh... nahiya lang ako ehh... kasi nibili nia para sakin un... kakashy!! pero ok naman daw... but still di ako sanay!!! tapos nung pauwi kami... may lumapit samin talent scout daw... binigyan kami ng calling card... sabi sa dad ko kung interesado daw kaming magkakapatid... tawag na lang kami... wakekeke... ano kea un?? ehehehe...

un... tapos pag uwi... on line ako... hmmm... onti na ng tao!! hmph... sayang!! ahehehehe... isip ko... di lahat ng ginagawa mo mali... ala lang... share ko lang... hmmmm... un... sori po...

/quit di ko na po alam sasabihin ko... hai... sana po wala na lang magabago... kasalanan ko po toh... dapat kasi di ko na lang naramdaman toh... sori po...

akala

2004-11-26T22:36:00.000+08:00

i've always believed that everything happens for a reason... or that everything has to have a reason... for a short time... i thought i found my reason... pero what if yung reason mo ang nagbigay ng reason para hindi na xa ang maging reason mo?? labo ba... hai life... lakas talaga ng tripping... hmmm... kea wala taung magagawa... ngiti na lang... ahehehe...

there was a time in my life... na nafeel ko talaga na parang may kulang... walang kulay ang buhay ko... ikaw rin nagsabi na someday... makukulayan din un... tanong mo nga ako diba... kelan makukulayan un?? sagot ko lang... only time can tell... eventually... narealize ko... nagkakakulay na pala...

lupit mo magcolor... ung black and white... ginawa mong colored... pero... crayon etching yata balak mong gawin ehh... alam nio un?? ung blank piece of paper... cocoloran mo ng iba't ibang colors... in one direction lahat papunta... tapos... towards the opposite direction... patungan mo ng black ung makulay na part... tapod asteeg... pagnagsulat ka dun sa black at natakpan mo na lahat ng kulay... ganda ng effect....

ganun yata ang nangyayari... blanko ako... nilagyan mo ng kulay... asteeg... napasaya mo ko... di mo lang siguro alam un... ikaw ung may problema... ako ung tumutulong... pero natutuwa akong tulungan ka... d ko alam kung bakit... basta alam ko... napafeel mo sakin na espesyal ako... pero ngeon alam ko na... na hindi pala ako espesyal para seo... atleast ngeon alam ko na diba?? =)<-- nung sinabi mo yan... hmmm... lahat ng sinabi mong nagpakulay sa mundo ko... natakpan ng itim... parang... biglang ala lang pala un... mabait ka nga lang siguro talaga... asteeg mo!! .... pero opo... naiintindihan ko po... wala ehh diba?? wala talaga... ala lang ako... ala akong magagawa dun... di ko mababago nararamdaman mo... ako lang ako... hangin lang ako na napadaan... adviser... kausap kapag no choice na... ganun nga lang siguro... akala ko lang kasi... masaya ka rin kapag kausap mo ko... dami mo kasi sinabi nun ehhh... akala ko... nakakatulong talaga ako seo... akala ko... akala ko... lech!! kea maraming namamatay sa akala ehh!!

pero siguro may maganda ding kalalabasan toh aun... siguro... matututo na ko na wag magrely sa akala... wag magrely sa sinasabi nila... sa ikinikilos nila... hangga't di nila talagang sinasabi... ala kang kasiguraduhan dun... kahit gaano kaasteeg mga sinasabi nia seio... hai... oo na... ako na ung mali...

imbentong muli...

2004-11-26T21:53:00.000+08:00

gawa-gawa ko lang...

You made me feel things...
that did not exist
You made me see things...
that were never really there
You made me believe in things...
that were never true
You made me think...
that you did care

I was foolish to believe all those nonsense
I was stupid to even think it could be real
And though I know it might sound crazy... i kept hopin' and prayin'
That you'd feel the way i feel...

I know it's but wishful thinking...
I know it's but a dream...
I know i could never reach you...
But i just kept on insisting...

The truth hurts...
but I'll accept it...
And pretend that nothing happened...
I'll keep on smilin'... and I'll work my way through the day...
And i'll just hide all the pain inside...

--> isip ko lang... kelangan pa bang malaman ng lahat na malungkot ka?? kelangan pa bang malaman ng iba na nasaktan ka na?? hmmm... alam nio... hindi naman ehh... kahit magkunwari ka na lang muna na masaya ka... pagnasa labas ka... ngiti ka lang... di na halatang problemado ka... kyut ka pa!! tapos... kung kelangan mo na talagang ilabas ang sakit na nararamdaman mo... punta ka sa rum mo or any place na peaceful para seo... mas makakapag-isip ka dun...
--> hai... smile lang... =)

Suntok sa Buwan

2004-11-26T21:41:00.000+08:00

Suntok sa Buwan
by: Session road
hindi mo ba alam
damdamin ko'y pinagtakpan
makasama ka'y suntok sa buwan

di mo nga alam
mundo ko nga'y iyong tignan
kung ganyan walang pupuntahan

hindi ko toh gusto
pero wag kang lalayo

itanong mo sa akin
tatanungin ko rin
kung ika'y aamin
lahat ay gagawin

Di mo napapansin
Kailangan mo akong dinggin
Di habang buhay ika'y aantayin

ito'y aking hiling
at sana nga ay tanggapin
ng puso ko'y di nabibitin

--> ahem... self explanatory... ahehehe

out of reach

2004-11-26T21:23:00.000+08:00

Out of reach...

knew the signs weren't right...
i was stupid for a while...
swept away by you
now i feel like a fool

so confused... my heart's bruised
was i ever loved by you?

out of reach... so far...
i never had your heart
out of reach... couldn't see...
we were never meant to be...

catch myself... from dispair...
i could drown if i stay here
keepingbusy everyday
i know i will be okey...

(repeat bridge and chorus)

so much hurt... so much pain...
takes a while to regain what was lost... inside...
And i hope that in time you'll be out of my mind...
i'll be over you...

ending:
out of reach... so far...
you never gave your heart...
in my reach... i can see...
there's a life out there for me...

--> ngeon ko lang naintindihan meaning ng song na yan!!! ahehehe....

sinungaling...

2004-11-25T22:09:00.000+08:00

magaling ba ko magsinungaling?? hehehe... hmmmm... di ata ehh... pagtinanong ako kung bakit ako nakangiti... d din ako makaisap ng dahilan... ano nga ba isasagot ko?? hmmm... isip ko... dapat praktisado ko na lang ung isasagot ko... hmph... palpak nanaman ako!!

eheheheh... hai... pero tanong ko lang... pag naglalakad naman ako sa skul... di naman talaga halatang malalim iniisip ko diba?? hmm... isip ko... sana hindi mo na lang toh nababasa noh?? hmmm... sana bumalik na lang sa dati... sana di mo na lang nalaman nafifil ko... para ala lang xa diba??

sige... tama... ganun na lang... kunwari na lang alang nangyari... sana talaga di mo na nababasa toh... nakakahiya na ehh... d ako ganito...

aun...

2004-11-24T20:25:00.000+08:00

alam ko na nga siguro all along... di ako manhid... ganun ka rin... alam mo ung nararamdaman ko... alam ko na rin ung side mo... hmmm... isip ko?? papakatanga pa ba ko?? hmmm... indi na lang siguro... la din naman mangyayari diba?.... hmmm... mawawala din naman siguro ito... eventually... ehehehe... yoko na magdrama... nakakapangit yata yun ehh... pangit na nga ako... lalala pa... tssk... tssk... tssk... yoko umiyak... yoko malungkot... ngiti na lang ako... itatago ko sa lahat kung malungkot man ako... un... hulaan nio na lang kung masaya o malungkot ako... ehehehe... pero... hmmm... tutuparin ko po promise ko... di po ako magbabago... tulad pa rin ako ng dati... pero... uhmm... if it's not too much to ask... sana... wag ka rin magbago... para kahit papano... fair naman... kwits kahit papano...

ngiti lagi... =)

whoo...

2004-11-21T21:54:00.000+08:00

nag-iba na ba ang lahat?? sana hindi pa... wag mo na lang pansinin pagdradrama ko... kasi miss na po kita ehh... un lang

Lord, paki bantayan po mama ko... alagaan nio po xa... give her the strength lord...

hai...

2004-11-20T23:55:00.000+08:00

kakaiyak ko lang... actually naiiyak ako uli... bakit ganun?? andyan naman itong isa kapag may problema ako... gagwin niya lahat mapangiti lang ako... ginagawa niya lahat para tulungan ako... pero kahit ganun pa man... bakit ikaw ang hanap ko?? .... alam mo po bang may problema ako?? alam nio po bang sobrang gusto ko nang magconfide seio... kahit wala keong advice na mabigay... kahit wala keong tulong na magawa... basta makinig ka lang... malaman ko lang na nandiyan ka... okey na... bakit ganun??

tama si ma'am erpelo... maxado ko sinasara ung pinto para dun sa isang guy... pero... ikaw talaga ehhh... ikaw napili ko... alam kong, ala namang pamimilian... alam kong masmalamang sa masaktan ako... ulit-ulit na lang ung drama ko...

tama ung sinabi sa church... i have to wait for the right one to come... hintay lang dahil may balak si God... pero ano nga keang purpose kung bakit kita nakilala?? para matuto na talaga ako ng leksyon ko... na talagang masasaktan lang ako??

kung nababasa mo ito... and nafifil mo na ikaw toh... baka nga ikaw... iisa ka lang naman ehh... ehehehe... sori... nagugulo ko ba buhay mo?? sabihin nio lang po... pramis... pag sinabi nio un... ora mismo aalis ako sa buhay nio... wag lang keo ung aalis... ako na lang aalis para seo...

sayang

2004-11-19T15:10:00.000+08:00

sayang di ko man lang sya nakilala...
kauuwi lang ni mama...
ala na daw... sana nakilala ko man lang siya...
naiiyak ako... Lord ikaw na po bahala sa kanya...
Ingatan nio po xa ha...

help me pray...

2004-11-19T14:09:00.000+08:00

i wanted to come home early after the test... i planned to just sleep... para mabawi puyat ko... so, i ate my lucnh... and played with my sister for a while...

the phone rang... i was hoping it'll be someone important... but it was just my dad... he didn't sound as jolly as he usually is... his voice was a bit muffled...

all he said was "i need to talk to mamu..." mamu is my aunt... she just came back from bangkok...
i was sitting beside mamu... while she was talking to papa... i saw the expression on her face and knew instantly that something was not right... she said she had to go to Delgado... that's where my mom is... pinacheck-up kasi niya ung baby... see, my mom's pregnant... 3 months? 4 months?? not sure...

she quickly ran up... my lolo followed her... with in a couple of seconds... they were both ready to live... i asked my aunt what was happening... she said.. "diba si mama mo, nagpacheck up ng baby.... uhmm... ung baby daw... walang heart beat..." i asked her... "so, paano na?"... all she said was... "PRAY!"...

I prayed a lot alright… I kept on praying na san ababy boy na lang… ayaw ko na kasi ng… I kept telling God na sana… hindi girl… kasi kung hindi magiging 4 na kaming girls… I kept on telling my mom na “ano ba yan… 15 years na age gap?? Yuck”… pero… sa totoo lang… I am kind of excited na rin about the baby… I kept on praying n asana hindi boy… n asana di twins… pero I forgot to pray for the most important thing… I didn’t even think about praying n asana safe siya… na sana maging okey sila ng mom ko… sana hindi pa late… please pray po…

come on!!

2004-11-18T22:22:00.000+08:00

girl:
i looked back and you were there
i wanted to tell you somethin' but i was scared
i hope i could just make you feel it by the way i cared
but i feel like i need to talk to you now... do you have a moment to spare?

boy:
you glanced at me... i wonder why...
i think i better go near you... heck why not give it a try...
i looked back at you... you were still there...
don't you want to talk to me... don't you really care?

girl:
what would i say...? how would i say it?
what if you'd laught and take it as a joke...?
why should i even consider sayin it... when i know i might choke?
i guess i better stay here and wait for another chance...

boy:
she's still there... is she waiting for someone...
she's still there... should this moment be the one?
should i tell her how i really feel?
come on... get a grip... how do i even know if it's real??

girl:
he's still there... why won't he leave?
he's still there... how i pray that he'd just leave...
so that i may not be bothered about what i should do...
please leave now... tomorrow should be another day... i hope today would be through...

boy:
would i let this chance go??
see... she's all alone... she probably needs somebody to talk to
somebody who'll listen... somebody who'll care too
but what if that somebody... is just not me?
i guess i better leave... i guess i best let her be...

girl:
i need somebody to talk to...
i need somebody who'll listen... and i hope that he'll feel
that the one i need is him...
but i can't tell him... what if he's inlove with someone else?
i guess i better turn around... put these thoughts back in its shelf...

boy:
too late... she's leaving... she waved at me and smiled...
why am i panicking? i'm acting as foolish as a child...
i guess i better smile back... but is a smile all i can give...
when really i want to tell her i need her... and i don't want her to leave...

girl:
i decided to leave... let this be another day...
a smile was all he gave... a smile, he's sweet smile... now there's nothing i could say...
if only i could tell him it's his smile that completes my day...
maybe he would've stayed with me... maybe he wouldn't have gone away...

girl & boy:
today, still nothing... i'm still holding it back...
and i wish that tomorrow i'll gain the courage i lack...
maybe i'd finally tell you what i've been wanting to say...
but today is ending... and i hope that tomorrow won't be too late...

--->> imbento lang... sheesh... sa bagay... why hold back things you really want to say diba?? who knows... tssk... tssk... tssk... tomorrow might be too late... ehehehe

advice...

2004-11-16T21:46:00.000+08:00

kanina pinatawag ako ni ma'am erpelo... takot nga ako ehh... baka kasi kung ano nanaman nagawa ko... aun... sabi niya it has nothing to do with what happened before... kapag nagalit daw xa... ala lang un da following day...

she called me daw kasi napapansin niya na i'm bothered about somethin daw... nahalata niya na i'm not as "sabog" na as before... i've been more quiet than i was before tuwing class niya... and namimiss daw niya ung kakulitan kong un... isa daw problem ko is that i don't feel at ease with her... sabi niya kalimutan ko na daw un... the next daw is about sa lovelife... natawa lang ako... lumapit daw kasi ung isang guy sa kanya para magpareading ... tinanong ako ni ma'am bakit daw parang kahit anong effort ang ipakita nung guy... ang stiff ko raw... nilalagyan ko agad ng linya... ng period na parang... "ok, frend ka lang... dito ka lang.." and nahihirapan na daw ung lalaking toh dahil mahala na mahal daw niy ako and nakikita daw ito ni ma'am...

di daw ung guy ung may problema... ung guy daw sigurado na... ako lang daw talaga ay hindi open minded... na i've chosen my standards already and maxado daw akong maaga magdecide about the guy... she asked me why... bakit daw may linya agad na nilalagay ako... na tipong "you shan't pass this line"... d ko din masagot... bakit nga ba hindi ako maging interesado dun sa tao...? binigyan ako ng idea ni ma'am... my standards?? i guess gusto ko ung guy is higher than me... parang tipong masmature... and ung tipong feel ko higher ang stature kaysa sakin... ayaw ko daw ng guy na feel ko kakayan kayanin ko lang...

kakatuwa nga ehh... sab ini ma'am sa age daw na toh at ikaw ay hindi nalalabuan sa lovelife mo... kabahan ka na daw... hehehe... kasi daw maslate ka makakasimula makaexperience un... "pag di ka naguguluhan hindi ka maganda... " patawa talaga si ma'am... isip ko?? maganda ba ko?? feel ko hindi.. magulo lang talaga ako... > ehehehe... she kept on telling me that i have to keep an open mind... na kaya daw parang lap dog yung guy and he seems na parang masmababa sakin... dahil lang sa inlove xa... pero there is much more in him daw... if only i give him "the chance"...

chance?? papaasahin ko xa?? diba parang ganun un?? sheesh... naman wag naman ngeon... naguguluhan pa ko... sa mga panahong to pa naman ehh nahuhulog na ata ako sa taong alang paki alam sakin... see? sabi nga ni ma'am i'm stressing myself out... i keep on helping others... taking responsibility din sa problema nila... when i still have my own stuff to deal with pa... pero ewan ko... gusto talagang pinoproblema problema ng iba ehh... ehehehe... pero ewan ko... gulo talaga... pero... tanong lang--> pili... ung mahal mo?? o ung nagmamahal seo?? sagot ko lagi ung mahal ko... kung mahal ko na nga... pero ang hirap isipin na na nakakasakit ako ng tao unintentionally... na alam kong kahit ako pwedeng masaktan... tapos.. medyo matagal ko nang di nakakausao ung guy na mahala ko na ata... at tuwing makakasalubong ko siya sa skul... tango at "HI" lang ang nasasabi namin sa isa't-isa... syet ang gulo... basta ang alam ko... magsisimula lang maiayon ang lahat ay kapag nalaman ko ang isang bagay... isipin nio sa isang bagay lang na sasabihin inya... pwede ko nanag mapagdesisyonan ang lahat ng toh... sheesh!! LIFE!!

tadhana

2004-11-13T23:13:00.000+08:00

tadahana nga naman
kung tayo'y paglaruan
at kung tayo'y pagtripan
pakshyet... dagdag kabaliwan

ilang minuto lang
kung aking pinagtyagaan
sa ilang minuto man lang
ikaw sana'y aking naabutan

pero hindi ako'y patulog na sana
ang aking source ay nagtext pa
kaya bilga na lang
antok ko'y nawala na

pero hindi
d ka man lang naghintay ng sandali
ako naman naghintay na ng ilang gabi
pero naman... 4 na minuto... d ba un sandali??

grrr... siguro naaasar ka na
kasi kinekwestyon kita
at kung iisipin nga naman natin
wala akong karapatang maghintay ng kahit ano pa

siguro nga mahal mo pa xa...
hmmm... sige pakasaya ka
ako dito pa rin ngingiti na lang
pero dito pa rin para damayan ka...

waaahhh... kulit la lang... d na ako inaatok ehh... ikaw uli may kasalanan... ehhehe... hindi... d mo pala kasalanan ako pala may kasalanan... tssk... tssk.. tssk... sama ko talaga!!

bangungot... hhehe

2004-11-13T22:18:00.000+08:00

nakakatakot na toh... alam mo ba... napanaginipan kita... sheesh!! magkasama daw tayo... saturday daw nun... tapos kailangan kong pumunta sa skul... tumawag ka daw... tinanong mo sino kasama ko... tapos sabi ko wala... sabi mo sasamahan mo na lang ako... kaya un... kasama kita sa dream ko... tapos... basta... ang labo na nung ibang parts... basta alam ko kasama kita nun... ano ba yan... pang-apat na beses na yata kitang napapanaginipan!! nooo!! ehehhehe...

ang labo ng lahat... mahirap magassume... masakit magdeny... pero kahit ganun pa man... kakayanin ko maghintay.... maghihintay ng ano?? Ewan di ko din alam ehh… pero siguro I’m willing to take that step… though alam kong puros uncertainty sasalubong sakin…

nice...

2004-11-13T01:43:00.000+08:00

today... hmmm... boring... dull... grey...
woke up... did my filipino project... helped around the house... uhmm... played my guitar for a while... net nung hapon... nagpost dito sa blog... see... nothing imporatant happened.. nothing worth remembering... nothing to smile about...

actually... the only thing i was waiting for... was na mag 9 na sana... para magchat na ko... bakit ako naaatat magchat?? kasi... kasi... ikaw kasi eh!! tapos... dating ako dun ala ka... so... ok lang... isip ko... 9 pa lang naman ehh... dc muna ako... balik ako mga 9:30... isip ko... pwede akong magtagal sa chat... ala kasi parents ko... sineen kita... ganda ng qm mo... dami ko nanamang tanong... 10:00 came... ala ka pa rin... isip ko sige hanggang 10:30... tapos... hala... 11:00 na ata nun... kausap ko si ate patit... tapos... malaman laman ko... may sakit ka daw at di ka na babalik sa chatrum?? hmmm... may sakit ka?? uli?? bakit?? naman ehh... alam mo po ba medyo nilalagnat din ako ngeon?? pero sa bagay... d mo naman kasalanan na d makachat diba?? may sakit ka ehh...

ang labo ko... naaasar ako seo... kasi ang labo mo... tapos d pa kita nakausap... pero sino nga ba ako para pagsayangan mo ng oras at kausapin pa diba?? ala lang naisip ko lang... grrr... pero hindi... nakakatuwa ka pa rin talaga ehh... kea naaasar ako sa sarili ko... lagi na lang ba ganito?? sheesh... 12:59 na... isang minuto na lang ala una na...
antok na ko... pero ayaw ko pang tapusin tong araw na toh... d pwedeng ganito lang... pero ano pa nga bang magagawa ko ehh... d nakumpleto araw ko ehh... ni walang kulay...

yan... 1:00 na... ay ewan... bat ba nagpupuyat nanaman ako!!?? ano ba!???

bakit ganun?? nat di nanaman kita nakausap?? sa bagay... nakausap naman kita kahapon ehh... aalalahanin ko na lang muna un... napapangiti pa rin naman ako kahit papano ehh....

--> i think i'm falling deep, i think i better leave, but i think i'm needing you more... i think... i think... i think i better stop thinking....

........

2004-11-12T14:39:00.000+08:00

KALABUAN....
hmmm... tanong lang... para sakin ba un?? ewan... siguro hindi... ang alam ko kasi sabi mo medyo mahal mo pa siya diba?? wala ka din namang sinabi na may pumapasok nang bago sa puso mo... sinasabi mo lang lagi malabo... ano ba kasi un... baka matulungan kita... sana matulungan kita...

kung sana kaya kong sagutin lahat ng tanong na bumobother seio... siguro magiging mas okey ka... pero ala ehh... si "ako" lang ako... di lahat alam ko... yung tanong mo?? "paano mo masasabi kung mahal mo na ung tao??" ehh... tanong ko din yan sa sarili ko ehh... d din ako sigurado kung mahal na kita... basta ang alam ko... bago ako matulog lagi kong ipinagdadasal na maging okey ka... sakto pag gising ko... titingin ako sa cell ko... umaasang nagtext ka... tapos... hello... malamang hindi ka nagtext... (may cell ka ba??) hehehe... so itetext ko na lang si kai... ng kung anu-ano... basta ang alam ko... pag nakausap kita nung past night... the following morning pagkagising ko... napapangiti ako... kasi naaalala ko ung mga pinagusapan natin kahit walang kwenta ung iba... kung hindi naman kita nakausap... niiisip ko... bat kea ala xa... sana ok xa... lagi na lang akong ganyan sa mga nakakaraang araw... d ko mapigilan... then i'll realize... sheesh... nakangiti nanaman ako?? grr... anlabo... pero pagtinatanong nila... mahal mo na ba?? sagot ko... hindi ko alam...

bakit?? kasi natatakot ako... natatakot ako na baka mamaya... mahalin kita... tapos masaktan lang ako... oo na... duwag na ko... pero ang tagal na nung huling tym na napamahal ako sa isang tao... and promise.. nasaktan lang din ako... tapos ngeon... nalilito ka?? saan?? sino ba kasi... share mo naman ohh... hai...

isip ko lang... paano nga kung naparamdam na nung tao na yun... di mo lang napansin... d mo lang gaanong nararamdaman... hai... ano... edi may bago ka nang mahal??
asaness man... pero kasi... kung ako un... nahihirapan nga akong iparamdam... kasi wala nga akong kasiguraduhan... pero sa tingin mo... bakit ako laging nasa tabi mo kung kelangan mo ko... ay ewan...

alam mo... inisip ko na rin un ehh... bakit nga ba... nung may problema ka... feel ko kelangan kitang tulungan... kahit na nung mga panahong un... parang ala pa din naman akong nararamdaman... feel ko... ay ewan... ang labo talaga!! bakit ba ayaw kong namromroblema ka, ayaw kong nahihirapan ka... gusto kong matulungan ka... ewan ko kung bakit... pero di ko talaga alam kung mahal na kita...

hai... hirap mag-isip... pwede bang ala nang isip-isip... basta yun na!! ang gulo pa kasi ehh... hirap ieksplika... grr...

*hai... ang LIFE talaga... lakas ng triping...*

pero ano pa nga bang magagawa ko... ngiti na lang ako uli... ok lang... sige lang... kaya pa naman ehh...

still here...

2004-11-11T01:24:00.000+08:00

1:25 AM... this is according sa pC clock ko... what happened today?? sheesh... himig... goodness balak pa kong gawing anghel ni mam lomibao... grrr... added humiliation on my part!! pero... ano pa bang magagawa ko... hai... anyway... i better enjoy himig na... cause if i don't get my grades up... alis na ko!! grr... whether i like it or not... i was supposed to ask kai to tutor me sa chem... pero... she ahd to leave early... so napasama ako sa ibang himig sa club synergy... BTW: nakaskirt ako ngeon... grr!! heehhehe... than after a while i went hom ena... did my project sa pinoy... then... net n ako... unfortunately... wala xa.. y?? i don't know... pero ala ehh... la tayong magagawa... again it's now... wel... 1:32 Am... and I'm still here... don't know why though... pero ito lang antok na talaga ako ... sana bukas... hai... bahala na!!!

waiting in vain...

2004-11-09T11:07:00.000+08:00

quit message ni mela... "Quit: hai...kapagod maghintay...".... hmmm... totoo naman diba?? kakapagod talaga... maghihintay ka.. ala ka namang kasiguraduhan kung dadating ung hinihintay mo... alang assurance na masusuklian ung pagpapakapagod mo...
pero isipin nga natin... kaninong kasalanan nga ba??
kasalanan ba ng naghihintay o kasalanan ng hinihintay...??
isip ko... para sakin... kasalanan nung naghihintay...
hintay ka ng hintay... d mo naman alam kung dadating... d mo naman alam kung alam niyang naghihintay ka... pero hindi... hintay ka pa rin ng hintay... d ka naman niya pinilit na maghintay... pero makulit ka... tuloy ka lang... kahit alam mong masasaktan ka lang...
sa mga hinihintay naman... kung alam nio lang kung gaano keo kaswerte... ay mali... d pala un swerte... iba... d maexplika... basta... ehh... ano pa nga bang gagawin nung naghihintay... ehh... mahal nia ung hinihintay niya ehh...

kwit message for the day...

2004-11-08T23:44:00.000+08:00

/quit gusto kong matulungan ka... gusto ko sanang sagutin mga tanong mo... pero anong magagawa ko... papakinggan mo ba ko?? love defined by kids: "love is when someone is when someone hurst you, but you won't yell at them coz you know it'll hurt their feelings...

day's end...

2004-11-08T22:27:00.000+08:00

nice title: it sounds like what i'd have to write has anything to do about revelation or the apocalypse... but no... sorry to disappoint you guys... it's basically about how my day went... dull... grey... boring...

first day of sem break...
I slept late last night... though i knew na may practice sa Himig ng 9... I set my alarm clock ng 8:00... but xempre... hindi ako nagising... why? I slept ng 2, bakit ako natulog 2?? ikaw kasi ehh!! ... Nga pala, Kuya Edpat thanks sa pagmimiss call... ikaw nakagising sakin!! hmmm... it was already 9:30 when I woke up...
Ambilis ko tuloy magbihis kanina... pulled out a shirt... jeans... sandals... bag... na nakaprepare na... dahil andun pa ung stuff ko from yesterday... kiss sa parents... tapos.. larga!!
hmmm... isang tricycle... isang jeep... plus a long walk... and un... I reached school...
i paid a fine of 25 pesos... because I was late...
Himig?? malamang... practice lang...
tonight... chat... hintay lang ako uli... like last night... hoping na i won't be waiting in vain... and alas!! after waiting for about two hours... dumating xa...
hai... kuya jonnel... thanks dahil sinamahan mo kong maghintay kagabi ah...
ang labo ng filin ko now...
parang ansaya ko... pero gusto ko nang umiyak...
hindi siya ung tipo ng saya... na napapatawa ka... kakaiba lan...
ang labo ng lahat... mahirap magassume... masakit magdeny... pero kahit ganun pa man... kakayanin ko maghintay....

Typical Sad Love Story

2004-11-08T20:32:00.000+08:00

I'm a failure

I dreamed a goal

I never could reach

I sought soul

I know I should never have sought

But still I walked further

Out of breath, tired of calling your name

But I won't stop, I was stubborn

I still kept on hoping you'll respond,

though I know I must be insane

You walked steadily forward

Without a sign of you wanting to look back

Then I saw you with her

That made me stop dead on my track

Then you suddenly looked back at me

With your sweet smile and a wave

No words spoken, it was obvious she made you happy

And who am I to take that smile away

I just smiled back at you and I returned your wave

Whispered I love you and goodbye

I turned my back and walked away from you

And promised myself I won't cry

Then I felt a silent tear

Come rolling down my cheek

And i said to myself, who am I kidding?

Without him I'm weak

....

2004-11-05T23:38:00.000+08:00

anlabo talaga... over night ang himig ngeon... kaasar...
k lan... para sa mom ko kea d ako pumunta...
i bet saya nila ngeon... waaaaaaaahhh...

hmmm... anlabo... ano ba talagang meron?? ano lang ba talaga ako seo??
pakieksplika naman ohh... sinabi mo pa na.. hai ... ehh d ka pa pala sigurado!!
wag kang ganyan ha... please... explika mo na sa sarili mo!!! para kahit ako malinawan na rin... kahit onti!!

my quit message 2nyt: /quit hai... smeoady mibgibgayn din ng laniw ang lhaat... btui nmaan at aoys na keo... hmiig hvae fun... waaaah... kaakgniit keo!! hai... smeearbk?? asa... may hiimg pa kmai at mraaagl pa ko!! hai... anulgo!!

destinations

2004-11-05T23:20:00.000+08:00

hi... just trying this out...